Zaterdag 21 maart organiseerde de landelijke spellenvereniging Ducosim zijn tweede spellenbeurs van 2026. De grote zaal was als vanouds gevuld met speeltafels van uitgevers, spelauteurs en winkeliers. Bij laatstgenoemden kon je naar hartenlust nieuwe spellen aanschaffen; in de foyer had de bring & buy stand honderden tweedehands titels in de aanbieding.
Halverwege de dag werd de beurs even onderbroken voor een huldiging van twee Ducosimleden. Niek Ederveen en Henk Rolleman kregen een zogenaamde Ducosimdukaat. Deze in de jaren negentig door Koninklijke Nederlandse Munt geslagen penning toont het toenmalige logo van Ducosim en was bedoeld als waardering voor mensen die zich hebben ingezet voor de club. Een leuke verrassing om deze verloren gewaande traditie weer terug te zien.
Omdat deze huldiging niet was aangekondigd zat ik op dat tijdstip aan de speeltafel voor een potje Garden Lake. In dit legspel van Uwe Rosenberg vul jij jouw bordje met grote polyvormige speelstukken. Hiermee verdien je punten voor gevulde rijen en kolommen en voor groepjes vissen en waterlelies. Met het voltooien van rijen en kolommen en het afdekken van op jouw bord afgebeelde vormen verdien je handige kleinere speelstukken, waarmee je gaten kunt vullen. De grote vormen pak je vanaf de uiteindes van de rij rondom jouw bord of een van de uiteindes van een rij van een naburige speler. Dit toegankelijke spel zal liefhebbers van Uwe’s legspellen ongetwijfeld aanspreken. Ik heb genoten van deze eerste kennismaking, maar kreeg niet het gevoel dat dit spel in mijn collectie hoeft te belanden. (Deze demo door HOT Games betekent nog niet dat zij het spel gaan uitgeven. Zij moeten deze en andere titels nog beoordelen, waarbij zo’n beurs waardevolle feedback kan opleveren).
Aan andere spellen in de grote zaal ben ik niet toegekomen, omdat ik het grootste deel van de dag heb genoten in de Ducosim huiskamer. Met de nieuwe initiatief was een ruimte ingericht met knusse speeltafels en andere sfeer verhogende elementen. Je kon daar vooraf een tafel reserveren om met een eigen groepje of met andere liefhebbers zelf meegenomen spellen te spelen. Dit leidde vooraf al tot leuke sociale interactie in de bekende whatsapp groepen van Karton en Spel op Tafel. Dit is een manier om mensen bij elkaar te brengen en het aanbod van de beurs te verrijken. De huiskamer is eigenlijk een prachtige doorontwikkeling van de communitytafel. Chapeau voor dit nieuwe initiatief.
Ik heb in de huiskamer meerdere potjes van twee slagenspelletjes gespeeld en uitgelegd, die zo leuk zijn dat ik ze hier wil voorstellen.
Piñatas is een kaartspel van Reiner Knizia, dat wordt uitgegeven door Allplay. Dit is een heruitgave van Voodoo Prince uit 2017. Dit slagenspel gebruikt kaarten in vijf kleuren, met de waarde 0-15. Met minder spelers worden bepaalde hoge kaarten verwijderd. De basis is bekende kost: troef bepalen, uitkomen, kleur bekennen, hoogste troef of anders de hoogste kaart van de gevraagde kleur wint de slag. De “0” wint altijd van de hoogste kaart van dezelfde kleur (10-15 afhankelijk van het spelersaantal). Win je een slag met een “5” of “7” dan splits je deze in twee gewonnen slagen. Dit spel krijgt pit door zijn scoresysteem. Wanneer jij jouw derde slag (of vier met een splitsing) haalt, moet je de ronde verlaten en scoor je één punt voor elke op dat moment door jouw tegenstanders gewonnen slag. Voor de volgende spelers geldt dezelfde gedwongen uittocht, maar je zult begrijpen dat de score dan flink kan oplopen. De laatst overgebleven speler is de sigaar, want die krijgt alleen punten voor elke eigen slag (maximaal twee dus). Deze speler mag de volgende ronde wel uitkomen en troef bepalen. Je speelt door tot iemand 25 punten heeft verdiend. Door deze piekende scoremethode bleek Piñatas een heerlijk slagenspelletje, waarbij jij jouw kaarthand moet managen om op het juiste moment toe te slaan.
Catte is een slagenspel van de Japanse ontwerper LEO, uitgegeven door VicVillage. Het spel heeft een café met koffie en katten als setting. Het spel kent twee soorten kaarten. Met de katkaarten in drie kleuren wordt het slagenspel gespeeld. De zwarte koffie- en de witte melkkaarten hebben de waarde 1-15, de bruine lattekaarten hebben de waarde 11-20. Overigens mag je een zwarte en witte kaart combineren om een latte te maken. De dertien koffiekopjes in dezelfde drie kleuren worden onder de spelers verdeeld, die ze als open rij voor zich neerleggen. Deze kopjes tonen een waarde van 1 tot 15. Het laatste koffiekopje ligt midden op tafel en bepaalt de troefkleur van de eerste slag. De actieve speler komt uit. De basis is bekend: uitkomen, kleur bekennen, hoogste troef of anders de hoogste kaart van de gevraagde kleur wint de slag. De winnaar van de slag wint het koffiekopje, legt deze apart op zijn open scorestapel, legt een kopje uit zijn voorraad in het midden en opent de volgende slag. De ronde is voorbij wanneer iemand moet uitkomen, maar geen kopje op voorraad heeft, iemand zijn laatste kaart heeft gespeeld of iemand de puntenlimiet in zijn scorestapel overschrijdt. Deze limiet is 20 of 15 punten (drie of vier spelers). Haal je de limiet precies, krijg je dubbele punten. Heb je minder, krijg je de enkele punten. Heb je teveel, krijg je niets. Iedereen krijgt verder het kwadraat aan zijn resterende kopjes. Het spel rond de limiet zorgt voor leuke spanning en interactie, waarbij het bijzonder dankbaar is om iemand een oor aan te naaien. Ook dit spel viel in de smaak.
Japanse kaartspellen waren lastig verkrijgbaar, maar gelukkig kun je tegenwoordig bij Spelspecialist terecht voor deze en andere exotische pareltjes.
In de huiskamer kregen we af en toe iets mee van de overlegrondes van de Blood on the Clocktower sessie in de naburige zaal. Die spelers zaten hoog in de spelbeleving en de emotie, wat voor ons een bijzonder leuk schouwspel was.
In het jaar waarin de vereniging zijn vijftigste verjaardag viert, bruist Ducosim van het speelplezier. Ik blijf mijn waardering en complimenten voor het bestuur en de vrijwilligers van harte uitspreken.